Koşuyorum, koşuyorum ve koşuyorum.
Uçsuz bucaksız topraklarda,
Sonu görünmeyen yollarda koşuyorum.
Çünkü biliyorum ki nereye gidersen git,
Sabah olduysa doğmuş demektir güneş.
Çünkü biliyorum, en karanlıklarda bile vardır;
Işığı bulmanın bir yolu.
Kendi karanlığıyla boğuşmak zorunda kalmışlar anlar bunu,
Kendi karanlığını aşmayı başarmış olanlar anlar...
Yağmur damlaları kırmadan ışığı,
Oluşmaz gökkuşağı.
Bu yüzdendir;
Her kırılmışlıkta gülümsememin parlayışı...
-Sükut-u Hayal
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder