Ayrılan Yollar

Dilek tutulmadan üflenen mum gibi;

Beklentisiz ve vazgeçmiş.

Gece yarısı arka arkaya yakılan sigara gibi;

Çaresiz ve karamsar.

Terk edilmiş bir ev gibi;

Virane kaldı ruhum...

Çabalayıp durdum;

Duy beni, gör beni, sev beni diye....

Duymadın, görmedin, sevmedin.

Sorun bendeydi belki de

Ben hep olmayacakları bekledim,

Ben hep olmayacakları istedim...

Yine de direnebildiğim kadar direndim;

Seni, sana rağmen sevdim.

Tüm olmazlara rağmen istedim...

Kendimle olan o büyük kavgada;

Sana dair verdiğim bu savaşta,

Koşar adım yürüdüm verilecek kayıplara...

Zor oldu ama anladım,

Geç oldu ama kabullendim...

Ve en nihayetinde,

Senden vazgeçebildim.

Ben bugün kendime yeni bir yol çizdim,

Artık senin yolun benimkinden ayrı sevgilim.

-Sükut-u Hayal